Tężnica wytworna, nazywana również okazałą, to jeden z najpopularniejszych w Polsce gatunków ważek. Występuje w całym kraju w pobliżu wszystkich rodzajów zbiorników wodnych, unika jednak wód zdecydowanie kwaśnych.
Dorosłe osobniki są aktywne od maja do września. 

WYGLĄD

Samce występują w kolorach zielonym i jasnym niebieskim. Na boku tułowia widoczna jest wąska, czarna opaska. Szczególną cechą w wyglądzie tego gatunku jest ubarwienie odwłoka, który jest czarny na grzbietowej stronie aż do ósmego segmentu, który jest koloru niebieskiego lub w jego odcieniach. Jakby zróżnicowania kolorystycznego było mało, u tężnic obserwuje się różne ciemne plamki na ósmym segmencie odwłoka.
Po stornie brzusznej odwłok jest żółty.

Ubarwienie samic jest dużo bardziej zróżnicowane: od niebieskiego, przez szarawe, po jasnobrązowe, a nawet różowe i zielonkawe. 

Długość ciała: 3 cm

Rozpiętość skrzydeł: 4 cm

ZACHOWANIA ROZRODCZE:

U wszystkich ważek równoskrzydłych (Zygoptera) samiec chwyta samicę przydatkami analnymi za przedplecze - górną część przedtułowia, tuż za głową i w takim tandemie kopulują, przysiadając na roślinach w pobliżu zbiornika wodnego.
Samica składa jaja wieczorem w wodzie, zawsze bez towarzystwa samca.

młoda samica

To dość popularny gatunek ważki, występujący w całej Polsce. Tego młodego osobnika, prawdopodobnie samiczkę, zastałam w okolicy Jeziora Rajgrodzkiego (podlaskie).

Ciekawe jest to, że gatunek ten wygląda zupełnie inaczej w miarę starzenia się. Młode osobniki są żywo rude, pomarańczowe, łącznie z żyłkami na skrzydłach i oczami. Z wiekiem ich ubarwienie staje się ciemniejsze, nogi czernieją, odwłok staje się sino-niebieski, a pomarańczowe zabarwienie żyłek ciemnieje. U samców te zmiany ubarwienia są dużo bardziej kontrastowe niż u dojrzałych samic, które są z wiekiem bardziej szaro-brązowe.

WYGLĄD: